บัวตูมบัวบาน
พร ภิรมณ์

ลงเรือน้อยลอยวน ในสายชลห้วยละหาร
มีทั้งบัวตูมบัวบาน ดอกใบไหวก้านงามตา เมื่อลมพัดมาชื่นใจ  ผึ้งตอมหอมบินดมกลิ่นบัว ซ่อนตัวรำพันฝันใฝ่
เหมือนดนตรีชะโลมกล่อมใจ ฟังยิ่งฟังไปโลมเล้า ฤทัยลำพอง
ปองจะเด็ดบัวบาน ครวญคิดนานหวั่นเจ้าของ
ใจหมายดึงโน้มโลมรอง หากบัวไม่มีเจ้าของจะชมทั้งสองปทุม
เอื้อมมือหมายดึงเพียงดอกบาน  ก็เกรงสะท้านถึงก้านดอกตูม
แสนเสียดายเหมือนชายหมดภูมิ จะเด็ดดอกตูมยังนึกเสียดายดอกบาน
**เรือเร็วไปหน่อยค่อย ๆ ทวน  บัวหอมชวนอกสะท้าน
งามทั้งบัวตูมบัวบาน เทพไททุกแดนพิมาน ประทานสมดังตั้งใจ
เอื้อมมือหมายดึงดอกตูมก่อน  ดอกบานก็ค้อนแสนงอนไปใย
จะเด็ดดอกบานดอกตูมก็สั่นแกว่งไกว จะเด็ดดอกไหนกันหนอบัวตูมบัวบาน
จะเด็ดทีเดียวเสียทั้งคู่ ครวญคิดดูอยู่ไม่นาน
พอดอกตูมแย้มตระการ ดอกบานก็คงแห้งโหย กลีบราร่วงโรยน่าชัง
ต้องลาแล้วหนอบัวช่องาม  บาปเคราะห์และกรรมประดัง
แล้วจ้ำเรือน้อยค่อยเข้าฝั่ง ไม่ยอมกลับหลังหมดหวังทั้งตูมทั้งบาน